En zo brak na een heerlijk diner op de (erg) late avond en een voor sommigen wel erg korte nachtrust, dag 3 van het trainingskamp in Lissabon aan. Het diner was trouwens in “The pink side of Lissabon.“ Men zou het ook rustig de “witte wijk” kunnen noemen, want onze groep werd regelmatig benaderd door louche figuren die onder andere wiet en coke te koop aanboden. Deze koopmannen werden vriendelijk, maar op niet mis te verstane Westlandse wijze verzocht weg te gaan. Niet in het Portugees of Engels, maar ze wisten wel wat er bedoeld werd. Ook kwamen er wat later ook wel heel wat agenten in de straat staan. Dat hielp ook wel. Het diner was overigens erg lekker en gelukkig werd er ook wat drank bij geserveerd. Het werd dan ook erg gezellig in dit restaurant.
Na deze voor sommigen dus erg korte nachtrust zouden we allemaal aan het ontbijt gaan meedoen. De korte nacht eiste ook wel zijn tol, want 3 man waren te laat voor het ontbijt. Zij zullen hun straf nog wel ondergaan 😃👍.
Maar goed, de tijd na het ontbijt was vrij te besteden en dus koos de één voor wat extra rust, terwijl er ook waren die een wandeling in de omgeving gingen maken. Ook ging er een groep naar het stadion van Benfica, om daar een rondleiding mee te maken. Het Estadio da Luz is in 2003 gebouwd en vormt het grootste gedeelte in een wijk van Lissabon. Een groot stadion met een capaciteit van 68.000 toeschouwers. De grootste Benfica speler, Eusebio, heeft in dit stadion dus nooit gespeeld. Hij overleed in 2014. De stadiontour ging langs de perszaal, de kleedkamer (die van de tegenstander) en uiteraard het veld. Bijzonder is om te vertellen dat er in het stadion, op het veld, 2 zeearenden wonen. Zij verblijven dus altijd in het stadion, op het veld. Alleen bij wedstrijden vliegt er één voor de wedstrijd rond, maar gaan ze verder tijdens de wedstrijd naar de fanshop. Na de wedstrijd gaan ze weer terug naar het veld. Zij eten kip en zalm.
Het trainingscomplex van Benfica ligt op 30 kilometer afstand van het stadion en daar trainen ook het B-team, de jonkies en de dames. De spelers komen hier 1 dag voor de wedstrijd samen en verblijven dan ook in het hotel op dit trainingscomplex. Bijzonder was de ervaring van een VR-bril die tijdens een bepaald gedeelte van deze tour gedragen kon worden. Je waande je eerst in een slaapkamer vol Benfica spullen en daarna liep je naar buiten. Je had hier het idee zo naar beneden te vallen, maar kwam uiteindelijk terecht in een spelerstunnel en tot slot ook op het veld. Een bijzondere, maar rare gewaarwording met zo’n VR-bril op. Terug in het hotel werden weer de nodige taxi’s besteld en geregeld naar een buitenwijk van Lissabon. Hier werd in een immens grote hal een padel toernooi gehouden. Hoofdtrainer Theo Verbeek had een prima schema gemaakt. Na de onderlinge wedstrijden (waarbij een speler door zijn enkel ging) kwam het tot een kwart- en daarna een halve finale. In die halve finale streden Dahley en Tim tegen Freek en Robin/ Ruud voor een finale plek. De andere halve finale ging tussen Bram en Leon tegen Daan en Jos. Bram en Leon en Freek met Robin/Ruud wonnen hun halve finales en dus ging die finale tussen hen. Het trio Freek, Robin/Ruud kwam in eerste instantie met 4-1 voor, maar Bram en Leon kwamen sterk terug. Zij wonnen uiteindelijk met 6-4 en wonnen hierdoor dus het padeltoernooi en de eeuwige roem (nou ja, voor 1 jaar in ieder geval). Met taxi’s ging het weer terug naar het hotel, waarna er een vrije avond op het programma stond. Lissabon werd weer eens onveilig gemaakt en we zijn benieuwd of iedereen er is bij het volgende ontbijt.
Wordt dus vervolgd.
