De 3e zaterdag van september stond bij de spelers van Quintus 2 al lange tijd rood omcirkeld in de agenda. Natuurlijk omdat er (door meerdere jarige deze week) een krattenregen werd voorspeld na afloop van de wedstrijd, maar nog belangrijker: na maanden van droogte mochten we eindelijk weer een wedstrijd spelen om het eggie!

Om 11.00 uur verzamelde de mannen van Vos en Aouladsaid op het zonovergoten sportcomplex aan de Leeuwerik. Nadat voorzitter Marcel Vis met een paar uitstekende grappen werd onthaald na een aantal weken vakantie, verplaatsten de mannen zich naar de kleine kantine voor de wedstrijdbespreking. Jeroen ‘de sluwe’ Vos had gekozen voor een groot aantal ervaren spelers aangevuld met wat jong elan. Dit moest de ideale mix worden voor een goed resultaat tegen DUNO dat toch als een sterke tegenstander werd gezien.

Na een minuut stilte (vanwege het overlijden van oud voorzitter Jan van Velzen) werd er om klokslag 12.00 uur afgetrapt. Quintus kwam goed uit de startblokken wat al na een paar minuten resulteerde in de eerste kans. Daniel de Bruin slalomde zich langs meerdere verdedigers om vervolgens alleen voor de sluitpost van DUNO te verschijnen. Deze was echter snel van zijn lijn en kon de inzet keren. De toon was in ieder geval gezet. Quintus bleef het betere van het spel houden en een paar minuten later was het wel raak. De kersverse dertigers Leon en Patrick zetten een vloeiende combinatie op in de as van het veld. Leon kon uiteindelijk koeltjes afdrukken. 1-0. De blijdschap was groot, maar ook was er direct het besef dat er doorgepakt moest worden. Quintus bleef het betere van het spel houden en na een minuut of 20 zorgde Jesse voor de verdiende 2-0. Wederom na een mooi combinatie door het centrum. Na de 2-0 brak er een wat mindere periode aan. Ondanks dat er nauwelijks kansen werden weggegeven werd het overwicht van de Heulenaren minder. Een paar minuten voor rust mocht DUNO aanleggen voor een vrije trap van een meter of 30. Een prachtige vrije trap van de DUNO speler belande op de onderkant van de dwarsligger en de rebound werd een prooi voor Robin. Wat er toen gebeurde was een lust voor het oog. Na de snelle hervatting van Robin volgende een razendsnelle counter en lag de bal binnen enkele seconden aan de andere kant in het mandje. Daniel van Holsteijn was het eindstation op aangeven van Jesse. 3-0. Rust.

Deze week had Jeroen druiven zonder pitten gereld voor in de rust. Die vielen goed in de smaak.

In de 2e helft had DUNO de formatie wat anders neergezet en gingen zij met een extra middenvelder spelen. Dit resulteerde in meer balbezit voor DUNO, maar tot echt grote kansen leidde dit niet. Toch kwam Quintus minder aan voetballen toe en was het minder dreigend dan in de eerste helft. Een minuut of 15 voor tijd vond Ruben dat Robin Maat het wel erg rustig had en besloot de spits van DUNO 1 op 1 met Robin te zetten. Gelukkig deed Robin wat we van hem gewend zijn, ballen tegenhouden. Verder lukte het DUNO niet om het veldoverwicht uit te drukken en grote kansen en in de omschakeling lagen er legio mogelijkheden voor Quintus om de score uit breiden, alleen door onzuivere passing werden er ook geen hele grote kansen gecreëerd. De Vos besloot wat vers bloed in het veld te zetten en bracht, Joey, Volkert en later Jos. Uiteindelijk was het Volkert die een paar minuten voor tijd de 4-0 wist te produceren. De wedstrijd was beslist en ook DUNO geloofde het verder wel. Na 92 minuten floot de goed leidende scheidsrechter E. Olgun voor het eindsignaal.

Al met al een prima start van de competitie voor Quintus 2 met de eerste plaats op de ranglijst tot gevolg (op doelsaldo). Volgende week volgt een volgende test uit bij Lyra. Van vorig jaar weten we nog dat dit een hele goede ploeg is dus het zal een goede graadmeter worden voor de rest van het seizoen. De pen voor het verslag van die wedstrijd draag ik over aan Jos.

Tot volgende week, Bas