Vrijdag zijn wij opgeschrikt door het bericht dat Jan de Winter, toch nog vrij onverwacht,
is overleden. In 1976 kwam Jan voetballen bij Quintus, werd jeugdleider en haalde ook veel plezier uit de Engelse uitwisselingsweekendjes met de jeugd. ‘Jantje’ de Winter ontpopte zich later binnen de club tot manusje van alles. Zeven dagen in de week was hij aanwezig. Door weer en wind reed Jan op zijn fiets uit Den Haag Zuidwest over de Holle Watering richting de club. De kleedkamers werden schoongemaakt, op zaterdag stond de koffie altijd vroeg klaar en jarenlang draaide Jan met Theo Zaat de eerste kantinedienst op zaterdag. Ook werd er voor vele elftallen de kleding gewassen. Weggooien van materialen had Jan een hekel aan, want het kon altijd wel weer van pas komen.

Ook de uitstapjes overzee met het Quintus 3 van weleer deed Jan altijd goed. In een seizoen dat Q3 met Oliveo om de titel streed, was er bij een thuiswedstrijd van Q3 altijd de vraag of Jan de eindstand van concurrent Oliveo wist. ‘2-2, maar ze zijn nog bezig’, sprak Jan vervolgens, waarna er steevast hem een fles bier werd aangeboden. Q3 werd dat seizoen kampioen door in de allerlaatste minuut met 3-2 Oliveo te verslaan. ‘Ja, Jan het stond nu écht 2-2 en zij waren inderdaad nog bezig’. Het werden door de jaren heen terugkerende legendarische woorden als een speler van Q3 Jan weer eens tegenkwam. Jan kende ook voorliefde voor het Engelse Ipswich Town. De club die met onze D-jeugd met regelmaat werd bezocht. Altijd weer op zaterdag de vraag, ‘Jan, tegen wie speelt Ipswich vandaag?’

Eenieder die bij onze club voetbalde, arbitreerde, coachte of als kader/vrijwilliger aan de club was verbonden, kreeg te maken met Jan. Als het even niet lekker liep slingerde Jan met een onvervalste Haagse tongval een paar flinke krachttermen de lucht in. Vies van een fles bier was Jan ook bepaald niet. ‘Na gedane arbeid is het goed rusten’ vulde hij prima in. Thuis verzorgde Jan zijn moeder en toen zij overleed werd de wereld van Jan een stuk kleiner. Het moment van stoppen bij Quintus naderde ook, waarna de lichamelijke  ongemakken bij Jan gingen opspelen. Met zijn scootmobiel werd Jan heel af en toe nog op de club gesignaleerd. Wat toen opviel, was dat iedereen altijd weer belangstelling toonde voor deze markante persoonlijkheid. Op 17 april overleed Jan op 67-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersenbloeding.

Wij zullen Jan herinneren als een markant persoon met een groen-wit hart van goud.

Wij hebben van je genoten.

VV Quintus

Oud interview met Jan (circa 10 jaar geleden)