Zo’n kleine twee weken geleden was het voor de JO13-jeugd van Quintus weer tijd om de jaarlijkse oversteek naar Engeland te maken. Een weekend bij onze vrienden van Felixstowe & Walton United, dat volledig in het teken staat van vriendschap en voetbal. Een kort verslag over onze wederom geslaagde trip.

Vrijdag rond het middaguur vormde de kleine kantine van Quintus het decor van de verzamelplek. Een groep van vijftien spelers, waaronder de meiden Manon en Jasmijn, trainers Bram, Dirk en Tamara, commissieleden Ronald, Bas en Youri maakten zich klaar voor de oversteek naar Harwich. Gelukkig scheen de zon en stond er nauwelijks wind, kortom perfect weer voor een boottocht naar Engeland. Nadat iedereen door de douane was gekomen op Hoek van Holland en we werden onderworpen aan een zeer dubieuze tassencontrole (die voor een groot gedeelte bestond uit de vraag ‘heeft u scherpe voorwerpen in uw tas?’) settelden we ons op de boot. Ondanks dat het toch wel een hele zit is, mag er best gezegd worden dat iedereen zich behoorlijk heeft gedragen. In de avond werden we opgewacht door de Engelse organisatie en werden we per bus naar Felixstowe gebracht. Na een korte kennismaking met de gastgezinnen in het clubgebouw trok iedereen moe maar voldaan naar hun tijdelijke huis. Er stond immers een intensief weekend voor de deur.

Zaterdagochtend gingen alle Engelse en Nederlandse spelers naar een bowlingcentrum in de buurt. Na een tijdje fanatiek ballen slingeren, waarbij trainer Bram de ene na de andere strike gooide, keerde iedereen terug naar de club. Na wat gegeten te hebben en een redelijke lange wachttijd konden we bij de wedstrijd van Felixstowe 2 gaan kijken. Waar het eerste van Felixstowe op een behoorlijk hoog niveau speelt, was dat alleszins af te zien aan het optreden van het tweede elftal. Tegen een al gepromoveerde ploeg werd een ongeïnspireerde nederlaag geleden, maar het was een leuke voorwedstrijd voor de match of the day, die daarna zou beginnen.

Het was dus even wachten, maar rond het avonduur stond onze wedstrijd dan eindelijk op het programma. De laatste jaren ging de Vis-Currey Cup telkens zonder al te veel moeite naar Quintus, maar deze edititie bleek een zware kluif voor de ploeg van trainers Bram en Dirk. Het gerenoveerde sportpark werd geteisterd door een harde wind. Tel daar het lastig bespeelbare veld bij op en alle ingrediënten voor een matige eerste helft zijn aanwezig. Waar Quintus gedurende het eerste bedrijf wel de overhand had, creëerde het nauwelijks grote kansen en was het zelfs even bibberen voor de Quintus-goal. Keeper Cenan hield met een prachtige redding de 1-0 uit het doel, waarna beide teams met de brilstand de kleedkamers opzochten.

Na een warme kop koffie (of een eenheid van de meest populaire drank in Engeland) voor de toeschouwers werd er afgetrapt voor de tweede helft. Met wat omzettingen liet Quintus direct merken dat de Vis-Currey Cup ten koste van alles weer mee terug naar De Heul moest. Waar iedereen een doelpunt van de groen-witten verwachtte, waren het de Engelsen die met een prachtig afstandsschot op 1-0 kwamen. Dat er werk aan de Heulse winkel was, is een understatement. Na de openingstreffer van Felixstowe belegerde Quintus het Engelse zestienmetergebied. Vrij snel na de 1-0 pegelde Mex een vrije trap van grote afstand in de goal: 1-1. Niet veel later maakte Ruben na een diepe bal de 1-2 en in het slot zette Sem van Ruijven na een knappe solo de 1-3 op het spreekwoordelijke scorebord, want die ontbreekt nog steeds op het complex van onze Engelse vrienden. In het druilerige weer werden alle spelers gehuldigd en beloond met een medaille. De felbegeerde beker werd met trots in ontvangst genomen, waarna iedereen de kantine opzocht.

De Engelse ouders hadden met elkaar voor een buffet in de kantine gezorgd, waar iedereen een hapje van kon mee eten. Ondertussen werd er met veel enthousiasme lootjes gekocht voor de traditionele raffle (loterij). De jongens spendeerden hun zakgeld naar hartenlust aan de lootjes, in de hoop een mooie prijs in de wacht te slepen. Het duurde niet lang voordat de eerste Heulenaar prijs had. Commissielid Bas was de gelukkige winnaar van een zelf uitgekozen fles drank en dat was het startschot voor een vruchtbaar avondje prijzen pakken. In het verloop van de loterij kwamen er nog vijf (!) lootjes van Bas aan bod, waardoor de tafel behoorlijk gevuld stond met speelgoed, drank en damesshampoo. Hoe meer prijzen Bas won, hoe harder het ‘Alles is voor Bassie’ (uiteindelijk zelf uit de Engelse kelen) door de kantine galmde, wat hilarische taferelen opleverde.

De zondag stond in het teken van het toernooi bij Felixstowe. Waar er vorige jaren meer clubs van buitenaf deelnamen, moesten we het nu doen met twee teams van Quintus, vijf van Felixstowe en een team van Woodbrigde Town (ook wel FC Houten Brug genoemd door onze jongens). Waar het witte team van Quintus al snel afstevende op uitschakeling in de groepsfase, deed het gele team het naar behoren. Op een klein veld, waarin men niet in de cirkel mocht komen, waren de doelpunten over het hele toernooi genomen schaars. Een gelijkspel tussen Woodbrigde en Felixstowe zou betekenen dat Quintus geel door zou gaan naar de halve finale, maar een late treffer van FC Houten Brug gooide roet in het eten. Uiteindelijk reikten beide Quintus-teams niet verder dan de poulefase en ging de finale tussen twee teams van Felixstowe. Zo werd de buit over het hele weekend eerlijk verdeeld. De Vis-Currey Cup voor Quintus, het toernooi voor de gastheren. Na het toernooi werd er een karrevracht aan pizza’s bezorgd in de kantine en na een tijdje gezellig nakletsen over zaterdag en zondag, keerde iedereen met het gastgezin huiswaarts voor een vrije avond.

Maandagochtend stonden de wekkers behoorlijk vroeg, aangezien we 6:15 op de club moesten zijn voor de busreis terug naar Harwich. Niet geheel onverwachts was het maandag een stuk rustiger achterin de bus van vrijdagavond. Op de boot verzorgde de leiding om het uur voor een loterij met leuke prijsjes. Van een ijsje tot een vaantje van Quintus en als grote klapper een Felixstowe-trainingskap. Wederom kregen we geen klachten over de groene brigade aan boord, wat betekent dat ze zich goed hebben gedragen. In de haven van Hoek van Holland werden we binnengehaald door enthousiaste ouders en na een korte afsluiting op Quintus trok iedereen moe maar voldaan weer naar huis. Namens de trainers en begeleiding een groot compliment naar alle spelers, die zich voorbeeldig hebben gedragen. De Engelse gastouders waren zeer goed te spreken over iedereen! In augustus komen de jongens van Felixstowe naar Kwintsheul. Als organisatie gaan we ons weer voorbereiden op een Engelse invasie aan de Leeuwerik, maar eenieder die zich geroepen voelt om een handje te helpen, is van harte welkom. Een bardienst of een mooie prijs voor de loterij, met alle hulp zijn we blij. Dit was het voor nu, tot in augustus!

De uitwisselingscommissie