Vrijdag 11-01
Op vrijdag 11 januari is een 40-man sterke Heulse brigade vertrokken naar het zonnige Spanje. Na de afgelopen jaren in Nederland te hebben gebivakkeerd was het dit jaar aan Valencia de beurt om de goden uit de heul te mogen verwelkomen. Na een door Peet Baard vers gezet bakkie koffie en de laatste afscheidszoenen van de moeders vertrokken de mannen uit de heul rond de klok van half 1. Menig Heulse inwoner zwaaide de bus nog even uit in de wetenschap dit weekend eindelijk eens echt van de rust te kunnen genieten. Want ja laten we eerlijk zijn, een weekend zonder selectiespelers in de heul zal het altijd rumoerige de heul doen veranderen in een idyllisch bedevaartsoord.

Nadat de buschauffeur op Gino-achtige wijze via Poeldijk en Wateringen wist om te rijden naar de A4 kwamen we na een uur rijden op Schiphol aan. Doordat we ruim op tijd verzamelden konden we in een gezellig kroegje met zijn allen alvast de plannen van het weekend bespreken. Eén ding werd wel duidelijk: heel het weekend zou in het teken staan van voetbal. Rond half 5 vertrok het Vuelingvliegtuig richting het zonnige zuiden. Dat alles in het teken van het voetbal stond, werd al snel duidelijk in het vliegtuig. Onder het mom van dat het bier op was weigerde het cabinepersoneel de goden uit de heul om een discutabele reden bier te geven. Na een naar omstandigheden goed verlopen vlucht arriveerde het vliegtuig in Valencia.

Nadat iedereen zich had opgefrist voor de avond maakte iedereen zich klaar voor een overheerlijke Spaanse avondmaaltijd. De campingkeeper van het eerste, alias Ruud Kester, maakte de gehele selectie op sensuele wijze al weken lekker over de Spaanse avondmaaltijden. Helaas waren de kookkunsten van onze Spaanse kok lichtelijk overschat en bleek de maaltijd niet zo heerlijk als verwacht. Na deze teleurstelling stond de pubquiz van Niels en Kenneth op het programma. De goede sfeer was bij deze pubquiz al snel een feit nadat alle teams de teamnamen 1 voor 1 mochten opnoemen, aan creativiteit geen gebrek binnen de selectie. Nadat er een groot aantal rondes gespeeld waren ging het team met oudjes op een duitse wijze er vandoor met de winst. De jeugd had dan ook het vermoeden dat dit had te maken met steekpenningen richting de jury (of natuurlijk het meedoen van Witte Ber met de oudjes).
Nadat de pubquiz was afgerond kregen de heulse goden toestemming om de lokale horeca wat te verkennen. Dit alles werd natuurlijk toegestaan onder het mom van de teambuilding. Na een geslaagde eerste avond waarbij er stevig aan de teambuilding is gebouwd gingen de heulse goden richting huis om zich voor te bereiden op de eerste echte (trainings)dag in Valencia.

Zaterdag 12-01
Nadat de goden uit de heul een goede nachtrust hebben gehad bleek tijdens het ontbijt dat er in de nacht van vrijdag op zaterdag ook de voorbereidingen waren getroffen voor een spel wat het gehele weekend in beslag zou nemen. Het spel was een alternatieve vorm van het tv-programma van ‘Wie is de Mol’. Nadat tijdens de lunch een eerste aanzet is gegeven tot het spelen van dit spel vond de selectie het verder allemaal wel even gescheten en stond iedereen te trappelen om te gaan trainen. Na een kleine half uurtje met de bus arriveerde de bus bij het trainingsveld.
De staf had duidelijk de koppen bij elkaar gestoken om iedereen die vol gestaan had het flink te laten voelen. Er werd vooral aan de conditie gewerkt en om het zacht uit te drukken, waren sommige spelers nog een beetje roestig in de passing. De training werd afgesloten met het straffen van spelers die te laat waren, stiekem toch waren gaan stappen (ondanks de toestemming) en spelers die hun kleding niet op orde hadden. Dit straffen ging met het nodige gelach. Begonnen werd met het welbekende ‘poortje lopen’, vervolgens mocht er vanaf 5 meter op een paar blote billetjes worden gepoeierd en als laatste mocht 95% van de selectie nog een ‘suicide’ lopen. De 5% die niet meeliep wilde graag een wit voetje halen bij Niels en bleef in het hotel vrijdagavond.

Nadat de training was afgerond vertrok de gehele groep weer richting het hotel om zich op te frissen. Na een broodje en een drankje bij het stadion ging de selectie het stadion in om de wedstrijd tussen Valencia en Valladolid te aanschouwen. Na een eerste helft gezien te hebben met twee ploegen waar zelfs het 7 tegen 7 van Quintus nog van zou winnen maakten we ons klaar voor de tweede helft, tenminste degene die na de eerste helft nog niet waren afgehaakt en zich meer focuste op het achterhalen van de mol. In de tweede helft was het Valencia dat het betere van het spel had en na een uur ook een penalty kreeg, de spits deed een ‘Dylan de Haasje’ en miste, 10 minuten later maakte Valencia wel 1-0. Helaas voor het thuispubliek kon Valencia de 1-0 niet vasthouden, want na een weergaloze vrije trap scoorde Vallodolid 5 minuten voor tijd de gelijkmaker en zette het hiermee de eindstand van 1-1 op het bord.

Nadat wij de wedstrijd hadden gezien maakte de selectie zich op voor het volgende onderdeel van het spel ‘wie is de mol’ het zogenaamde ‘wie is de mol talk’. Hierbij werden onder het genot van een drankje de verschillende scenario’s op een rijtje gezet en werden ook de eerste verdachten bekend gemaakt. Degene die tot dit selecte groepje verdachten behoorden, deden het dan ook dunnetjes in hun broek. Bij het spel waren er dan ook twee spelers die erg opvielen door hun enthousiaste aanwezigheid, namelijk de vier meter lange lomperik Bram Damen en zijn assistent inspecteur van Binsbergen.

Nadat onze kok opnieuw een fantastisch maaltijd op tafel had gezet mochten de heulse goden de teugels een beetje laten vieren in het Spaanse nachtleven. Club Mya was de place-to-be in het moderne Valencia. Club Mya is een discotheek welke is gebouwd onder een brug. Dit is mogelijk ook een fantastisch idee wanneer de Jachthaven groeiambities heeft en een tweede locatie wil openen onder de Heulbrug. Er was overigens een aantal mannen al vroeg uitgeschakeld op deze zaterdagavond, vooral de hoofdtrainer was iets te gulzig geweest met de shotjes en moest ons al vroeg verlaten. Na een avond lekker de heupjes te laten bewegen en een culinaire afsluiter was het mooi geweest voor de heulse goden en zocht iedereen zijn bed op.

Zondag 13 januari
Hoe slecht het avondeten was in het hotel zo goed waren er de bedden. Een andere oorzaak zou kunnen zijn geweest dat sommigen zo goed gewend waren aan de Spaanse levensstijl dat ze zich ook niet zo druk meer konden maken om de wekker. Kortom, de tweede avond Valencia had wat slachtoffers gemaakt die niet op tijd hun bed uit konden komen. Voor deze personen was het dan ook snel even eten en zich vervolgens klaarmaken om een wedstrijd te spelen of te gaan beach voetvolleyen. De mannen van het tweede lieten op een volleybalveld zien wel degelijk over de nodige technische bagage te beschikken. Met name het serveren van Gino zou nog lang een rol blijven spelen in het weekend.

Voor het eerste stond de wedstrijd tegen het alom gevreesde TGG op het programma. TGG komt uit in de Brabantse derde klasse. Dat de carnavalvierders uit Brabant minder last hadden van de jetlag werd al snel duidelijk. Quintus wist zich kranig te weren maar moest uiteindelijk met 6-2 hun meerdere erkennen in TGG.

Na deze afslachting was het tijd om even cultuur te snuiven. Na een 3 uur durende fietstocht hebben Gert en consorten ons de gehele stad Valencia laten zien. Voor degene die thuis zijn gebleven en denken dat wij tijdens de fietstocht niet hebben opgelet, hierbij wat feiten op een rijtje:
• Valencia is de op twee na grootste stad van Spanje;
• Valencia is de hoofdstad van de gelijknamige provincie en van de autonome regio.
• De stad heeft circa 800.000 inwoners en in de agglomeratie van de stad wonen 1.832.274 mensen.
Nadat Gert (de tourguide) nog even op ondeugende tour was geweest door een foto van een trap te nemen en Dean een weelie maakte op een fiets van 12 meier was er genoeg gelachen en gingen we weer richting het hotel om ons voor te bereiden op de laatste avond in Valencia. Nadat de kok voor de derde en laatste keer weer een iets minder lekkere maaltijd op tafel had gezet, waren de heulse mannen hun laatste krachten bij elkaar aan het verzamelen om nog één keer het Valenciaanse nachtleven onveilig te maken. Wat bleek, de heulse mannen hadden zich tijdens de wedstrijd en het fietsen een beetje gespaard om nog één avondje te kunnen pieken. Tot in de late uurtjes hebben de heulse helden de lokale economie gesteund en hebben van menig Spaanse senorita het hart veroverd.

Maandag 14-01
De laatste dag in Valencia stond vooral in het teken van bijkomen en het delen van ervaringen met elkaar. In de ochtend stonden de welbekende gesprekken met de trainersstaf op het programma. Na een aantal diepzinnig gesprekken was er ‘s middags ruimte voor de hoog nodige ontspanning. Doordat er geen activiteiten gepland stonden was het aan de spelers zelf om het middagprogramma in te vullen en aangezien de temperatuur buiten 20 graden was met een zonnetje was de keuze snel gemaakt. Het middagprogramma stond wederom in het teken van het stimuleren van de lokale horeca. De setting was ideaal om de laatste middag in Valencia met een Spaanse cerveza en een goed gevulde pan Paella door te brengen aan de kust bij een mooie beachclub. Nadat er nog een laatste poging werd gedaan om de mol te vinden, waarbij zelfs enkele moeders verdacht werden, zijn we met zijn allen tot de conclusie gekomen dat de mol tot de dag van vandaag nog niet bekend is en het altijd de vraag zal blijven of dat de mol zich ooit nog een keer bekend zal maken. Rond half 5 werden de heulse goden bij Expo hotel in Valencia opgehaald om de vlucht weer huiswaarts te maken. Na een goede en iets wat rustigere terugvlucht landde het vliegtuig omstreeks 10 uur weer op Nederlandse bodem.

Na een lang weekend, wat voelde als een hele week, kijken we met zijn alle terug op een geweldig weekend. We hebben veel aan de teambuilding gewerkt en zijn sportief gezien ook lekker bezig geweest. Tijdens dit weekend hebben we elkaar beter leren kennen en weten zeker dat dit de komende periode op het veld ook terug te zien. Als we er als groep net zo voor gaan als dat we in Valencia als één zijn bezig geweest dan kan het niet anders dan dat het nog een fantastisch seizoen gaat worden.

Hierbij willen wij iedereen bedanken die zijn bijdrage heeft geleverd aan dit fantastisch weekend.